Mossberg 500

Konstrukcja Carla Bensona przenosi obciążenie strzału na stalowe przedłużenie lufy, w którym rygluje się zamek. Komora nie musi więc przyjmować tego ciśnienia i może być aluminiowa, co obniża masę. Zamek ma jeden występ ryglowy i dwa wyciągi, a dźwigienka bezpiecznika na górze szyjki kolby jest dostępna dla obu rąk.

Lufy są wymienne w obrębie danego kalibru, dlatego ta sama broń może służyć do polowania i na strzelnicy. Fabryczne oferty obejmowały lufy od 18,5 do 32 cali, z żebrem lub bez, a kolby z orzecha, brzozy i tworzyw. W wersji FLEX wymianę kolby i innych elementów ułatwia system niewymagający narzędzi.

Rodzina dzieli się na odmiany myśliwskie i służbowe. Model 590 rozwinął ten sam układ o metalowy bezpiecznik i kabłąk, korek ułatwiający czyszczenie magazynka oraz dłuższy magazynek, a 535 przyjmuje naboje 3,5-calowe.

Źródła różnią się co do początku produkcji: American Rifleman podaje 1960 rok jako datę pierwszych egzemplarzy lub 1962 jako datę wprowadzenia, Shooting Illustrated i Wikipedia wymieniają 1961 rok. W 1970 roku, po wygaśnięciu patentów Remingtona, pojedynczy pręt suwadła zastąpiono dwoma.

W latach 70. model 500 nie spełnił wojskowej normy Mil-Spec 3443E, co doprowadziło do powstania modelu 590 w 1987 roku. Popularność cywilna i policyjna pozostała jednak ogromna: Shooting Illustrated szacuje sprzedaż na ponad 11 milionów egzemplarzy. Podobne liczby podaje Wikipedia, opisując 500 jako najczęściej produkowaną strzelbę.