Beretta 92FS

Rozpoznawalny otwarty zamek z dużym wycięciem na górze wywodzi się od wcześniejszych konstrukcji Beretty, a magazynek dwurzędowy przejęto z modelu 84. Ryglowanie klockiem przy krótkim odrzucie lufy łączy się ze spustem działającym w obu trybach. Na zamku umieszczono obustronną dźwignię bezpiecznika z funkcją zwalniania kurka, a przycisk magazynka da się przełożyć na drugą stronę.

Litery FS oznaczają odmianę z powiększonym sworzniem kurka, który wchodzi w rowek pod zamkiem i ma utrzymać go na szkielecie w razie pęknięcia. Wcześniejsza 92F wniosła zaś pełną wymienność części, kwadratowy kabłąk spustu, chromowany przewód lufy i powłokę Bruniton. American Rifleman zalicza do cech tego pistoletu stosunkowo ciężki i masywny szkielet.

Pierwszy model 92 powstał w 1975 roku przy udziale Carla Beretty, Giuseppe Mazzettiego i Vittoria Vallego, a produkcję uruchomiono rok później. Kolejne odmiany przenosiły bezpiecznik i przycisk magazynka; wersja 92S-1 była w 1979 roku oceniana w próbach Sił Powietrznych USA.

Po długim sporze o wyniki prób armii USA w 1984 roku w finale zostały Beretta i SIG P226. W drugiej rundzie Beretta złożyła ofertę tańszą o 3 mln dolarów i wygrała kontrakt na 315 930 pistoletów; 14 stycznia 1985 roku 92SB-F formalnie uznano za M9. Kolejna umowa z maja 1989 roku dotyczyła 57 000 sztuk.

W latach 1984-1988 notowano pęknięcia zamków w szkoleniu i testach. Beretta obwiniała amunicję M882 o zbyt wysokim ciśnieniu, armia zmieniła jej proch i zażądała mechanizmu zatrzymującego zamek. Źródła różnie datują powstanie 92FS: American Rifleman w jednym tekście wskazuje 1984 rok, w innych 1989 rok jako datę dodania zabezpieczenia, stąd brak roku w karcie. W 2017 roku zwycięstwo P320 otworzyło drogę do zastąpienia M9.