Colt M1911A1

Wojskowy pistolet .45 ACP Browninga i Colta: odmiana M1911A1, oznaczona tak w 1926 roku, była standardową bronią armii USA aż do 1985 roku.

Pistolet M1911A1 wyprodukowany przez Remingtona, nie przez Colta (zdjęcie z sierpnia 2007 roku). Fot. M62, CC BY-SA 3.0, źródło. Zdjęcie przekonwertowane i dopasowane do kadru 3:2.

Porównanie wojskowych pistoletów M1911 i M1911A1. Fot. Dkamm at English Wikipedia, Public domain, źródło. Zdjęcie przekonwertowane i dopasowane do kadru 3:2.

Pistolet z czasów II wojny światowej wykonany przez Ithaca Gun Company, w opisie pliku określony jako M1911. Fot. Mitch Barrie, CC BY-SA 2.0, źródło. Zdjęcie przekonwertowane i dopasowane do kadru 3:2.

Konstrukcja

Konstrukcja Johna M. Browninga, rozwinięta w Colcie, łączy kaliber .45 ACP z ryglowaniem na krótkim odrzucie lufy. Ten nabój był odpowiedzią na zastrzeżenia do rewolwerów .38 używanych przez armię na Filipinach. Spust ma pojedyncze działanie, a broń zasila siedmionabojowy magazynek w chwycie.

Zmiany oznaczone literami A1 dotyczą przede wszystkim obsługi: krótszy spust, wycięcia w szkielecie, łukowy kształt obudowy sprężyny kurka, dłuższy występ bezpiecznika chwytowego, szersza muszka i krótsza ostroga kurka. Wewnętrzne części pozostały wymienne z pierwowzorem. Egzemplarze wojenne wyróżniało fosfatowanie zamiast oksydowania oraz okładki z brązowego tworzywa.

Historycznej odmiany nie należy utożsamiać z dzisiejszym Coltem. Producent sprzedaje linię 1911 Classic, w której pozostaje 5-calowa lufa i .45 ACP, lecz strona wymienia też bezpiecznik iglicy oraz odmiany 9 mm i .38 Super, nieobecne w opisanym tu pistolecie wojskowym.

Historia

Po próbach z lat 1906–1911 i teście na 6000 strzałów armia przyjęła pistolet Colta 29 marca 1911 roku, a w 1913 roku także marynarka i piechota morska. Poprawki były gotowe według różnych źródeł w latach 1923–1924. Formalne oznaczenie M1911A1 otrzymały w czerwcu 1926 roku pistolety o numerach od 700 000 wzwyż.

W okresie międzywojennym wytwarzano ich niewiele, a Colt był wtedy jedynym wytwórcą. II wojna światowa zmieniła skalę: kupiono 1 878 742 sztuki, a Colt dostarczył ich ponad 400 tys. Remington Rand i Ithaca to dwaj pozostali główni wykonawcy, choć liczby różnią się w źródłach; American Rifleman podaje około 900 tys. i 400 tys., a National Firearms Museum ponad milion i około 340 tys. Union Switch & Signal wykonała około 50 tys., a Singer niewielką serię edukacyjną.

Kontrakty anulowano we wrześniu 1945 roku i po wojnie nie zamówiono nowych egzemplarzy; istniejące pistolety remontowano. M1911A1 pozostał standardem do 14 stycznia 1985 roku, gdy przyjęto Berettę M9. Cywilne linie Government to między innymi Series 70 i Series 80 z dodatkowym bezpiecznikiem iglicy, a American Rifleman w 2011 roku opisywał ponowne wprowadzenie Series 70 obok Series 80.

Użytkownicy

Siły zbrojne USA: standardowy pistolet US Army, marynarki i piechoty morskiej do 1985 roku^[2]
USMC: pochodna M45A1 (kontrakt z 2012 roku na do 12 tys. sztuk) zastąpiona przez SIG M18 do października 2022 roku^[5]
Służby USA: Wikipedia wymienia zmodyfikowane pistolety rodziny 1911 w LAPD SWAT i FBI Hostage Rescue Team^[5]

Konserwacja według producenta

Podręcznik wojskowy zaleca czyszczenie jak najszybciej po strzelaniu oraz codzienne oględziny pod kątem rdzy i zanieczyszczeń.^[1]
Przed strzelaniem części wewnętrzne powinny mieć cienką warstwę oleju, a przewód lufy ma być wytarty do sucha; nadmiar oleju z okolic chwytu należy usunąć.^[1]
W upale i piasku podręcznik nakazuje czyścić broń codziennie i nie stosować smaru, a w wilgoci i przy słonym powietrzu codziennie przecierać części do sucha i lekko je oliwić.^[1]

Ciekawostki

Numer 700 000 wyznaczył formalną granicę: pistolety poniżej niego zachowały nazwę M1911, a od niego w górę nosiły nazwę M1911A1.^[2]
Piechota morska zwiększyła etat tych pistoletów w dywizji z 798 sztuk w 1942 roku do 1707 w 1945 roku, choć karabinek M1 miał je pierwotnie zastąpić.^[2]
W marcu 1911 roku Colt przeszedł próbę obejmującą 6000 strzałów, zdeformowane naboje oraz wodę, błoto i kwas; komisja uznała go za bardziej niezawodny i trwalszy od konkurenta.^[4]