Heckler & Koch HK416
Karabinek 5,56 mm łączący układ znany z AR-15 z tłokiem gazowym; podstawowa broń armii Norwegii i Francji, wybrany też przez Bundeswehrę.
Konstrukcja
Zewnętrznie HK416 przypomina broń z rodziny AR-15 i korzysta z magazynków STANAG, ale różni się najważniejszym podzespołem: zamiast kierować gazy prochowe do wnętrza komory zamkowej, używa krótkoskokowego tłoka wywodzącego się z G36. Dzięki temu do mechanizmu trafia mniej gorącego nagaru, co według producenta wydłuża pracę między czyszczeniami i ogranicza zużycie.
Lufa jest kuta na zimno i chromowana. Szyna Picatinny biegnie przez całą długość górnej części broni, a osłona lufy jej nie dotyka, co pozwala na swobodne drgania lufy. Odmiany z modyfikacjami OTB (over-the-beach) mogą strzelać bezpośrednio po wynurzeniu z wody.
Wariant A5 przebudowano pod kątem użytkownika: elementy sterujące są oburęczne, gniazdo magazynka przyjmuje szerszą gamę magazynków, a regulator gazów, ustawiany bez narzędzi, można dostosować do strzelania z tłumikiem lub bez niego. Nowszy A7 ma selektor przestawiany o 45 stopni oraz osłonę HKey.
Rodzina A5 obejmuje lufy od 11 do 20 cali, a Bundeswehra używa oznaczeń G38 i G95. Producent podaje główny zasięg skuteczny 450 m przy amunicji DM11.
Historia
Na początku prac stała współpraca amerykańskiej jednostki Delta Force z Heckler & Koch nad następcą MP5 i M4 do walki na krótkim dystansie. Konstruktorzy wykorzystali doświadczenia z G36, programu XM8 oraz modernizacji brytyjskiego SA80 A2. W 2005 roku Delta Force przyjęła odmianę HK416D. Pierwotną nazwę HK M4 porzucono po pozwie firmy Colt.
Pierwszym klientem w skali całych sił zbrojnych była Norwegia (według producenta przyjęcie nastąpiło w 2007 roku). W kolejnych latach odmiana M27 IAR wygrała konkurs Korpusu Piechoty Morskiej USA, a Francja wybrała HK416F jako następcę FAMAS. Pierwsze 400 francuskich egzemplarzy dostarczono w maju 2017 roku.
W Niemczech droga okazała się dłuższa: w 2020 roku przetarg wygrał Haenel MK 556, jednak umowę anulowano po zarzutach naruszenia patentów Heckler & Koch i wybrano HK416A8. Sąd oddalił pozew Haenela w czerwcu 2022 roku, a w 2025 roku wprowadzono G95A1 i G95KA1 jako następców G36.
Użytkownicy
- Norwegia: pierwszy klient wojskowy; w 2019 roku zamówiono kolejne zestawy o wartości około 22 mln euro z dostawami przez 36 miesięcy.[3]
- Francja: zamówienie na 93 080 karabinków HK416F, w tym 54 575 krótkich i 38 505 standardowych.[4]
- Luksemburg: HK416 A7 z lufami 11 i 14,5 cala wybrany w 2023 roku w miejsce Steyr AUG; kontrakt z granatnikami HK269 i karabinkami HK417 A2 wart około 8,4 mln euro.[5]
- Niemcy: G95A1 i G95KA1 w Bundeswehrze, a wcześniej G38 i wersje dla jednostki KSK.[4]
- Korpus Piechoty Morskiej USA: M27 IAR, 14 100 egzemplarzy w latach 2011-2019.[4]
Ciekawostki
- W teście odporności na pył przeprowadzonym przez armię USA w 2007 roku HK416 zanotował 233 przerwy w działaniu na 60 000 nabojów, a M4 aż 882.[4]
- Numer 416 nawiązuje do nazw M4 i M16, do których konstrukcja jest podobna.[4]
- Cywilne odmiany pojawiły się w 2007 roku jako MR223 i MR308, a od 2009 roku w USA oferowano je pod nazwami MR556 i MR762.[4]
Źródła
- HK416 A5 - broszura Heckler & Koch USA (Law Enforcement) (Producent)
- HK416 - Heckler & Koch (Producent)
- HK416 Assault Rifles to the Norwegian Armed Forces - komunikat HK (Producent)
- Heckler & Koch HK416 - Wikipedia (Encyklopedia)
- HK equips armed forces of NATO partner Luxembourg - komunikat HK (Producent)
.jpg){kind=link}